راهکارهای عملی برای کاهش اضطراب ریاضی و پرورش تاب آوری در دانش آموزان

اضطراب ریاضی یکی از شایع ترین مشکلات عاطفی–شناختی در میان دانش آموزان دوره متوسطه است که می تواند تاثیرات منفی عمیقی بر عملکرد تحصیلی، نگرش نسبت به یادگیری و اعتمادبه نفس آنان بر جای بگذارد. این نوع اضطراب اغلب با اجتناب از فعالیت های ریاضی، کاهش تمرکز، افت عملکرد و حتی ترک مسیرهای تحصیلی مرتبط با علوم و فناوری همراه است. در سال های اخیر، توجه پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت به نقش عوامل روان شناختی در یادگیری ریاضی افزایش یافته و مفاهیمی مانند تاب آوری تحصیلی به عنوان راهبردی موثر برای مقابله با اضطراب و شکست های آموزشی مورد توجه قرار گرفته است. تاب آوری به توانایی فرد در سازگاری مثبت با شرایط دشوار، فشارهای روانی و موقعیت های چالش برانگیز اشاره دارد و در بافت آموزشی، می تواند نقش مهمی در کاهش آثار منفی اضطراب ریاضی ایفا کند. پرورش تاب آوری در دانش آموزان، آنان را قادر می سازد تا با ناکامی های تحصیلی، اشتباهات و دشواری های یادگیری ریاضی به صورت سازنده مواجه شوند و نگرش مثبت تری نسبت به توانایی های خود پیدا کنند. پژوهش حاضر با رویکرد مروری، به بررسی مطالعات فارسی انجام شده در زمینه اضطراب ریاضی و تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان دوره متوسطه می پردازد و تلاش می کند راهکارهای عملی و آموزشی موثر برای کاهش اضطراب ریاضی و تقویت تاب آوری را شناسایی و تحلیل کند.

کلیدواژه ها:

اضطراب ریاضی ، تاب آوری تحصیلی ، دانش آموزان متوسطه ، راهکارهای آموزشی ، آموزش ریاضی