راهبردهای تلفیق پژوهش و عمل در نظام آموزشی: رویکردی بر بهبود فرآیند یاددهی-یادگیری

نظام آموزش و پرورش به عنوان رکن اصلی توسعه پایدار، نیازمند به روزرسانی مستمر راهبردهای آموزشی و پژوهشی است. هدف از این پژوهش، بررسی نقش راهبردهای تلفیقی پژوهش و عمل (پژوهش در عمل) در ارتقای کیفیت تدریس و بهبود فرآیند یادگیری دانش آموزان است. روش پژوهش حاضر، توصیفی-تحلیلی و با رویکرد کتابخانه ای می باشد. یافته ها نشان می دهد که فاصله میان نظریه های آموزشی و عملکرد واقعی معلمان در کلاس درس، یکی از چالش های اصلی نظام آموزشی است. به کارگیری راهبردهایی نظیر «پژوهش اقدام پژوهی»، «توسعه حرفه ای معلمان» و «یادگیری مبتنی بر مسئله» می تواند این شکاف را کاهش دهد. نتایج حاکی از آن است که وقتی معلمان به عنوان پژوهشگران کلاس درس عمل می کنند، انگیزه شغلی افزایش یافته و روش های تدریس خلاقانه تری اجرا می شود که منجر به یادگیری عمیق تر دانش آموزان می گردد. در پایان، پیشنهاداتی جهت نهادینه کردن فرهنگ پژوهش در مدارس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

راهبردهای آموزشی ، پژوهش در عمل ، کیفیت تدریس ، توسعه حرفه ای ، یادگیری فعال