رابطه ی هوش هیجانی معلمان با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی هوش هیجانی معلمان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ی ابتدایی انجام شد. روش تحقیق از نوع توصیفی–همبستگی بود. نمونه شامل ۱۵۰ معلم و ۴۵۰ دانش آموز پایه های اول تا سوم بود که با نمونه گیری خوشه ای از مدارس دولتی شهر خواف انتخاب شدند. برای سنجش هوش هیجانی، پرسش نامه وونگ و لاو (WLEIS) استفاده شد و پیشرفت تحصیلی با میانگین نمرات پایانی و کارنامه ی رسمی دانش آموزان سنجیده گردید. داده ها با ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون سلسله مراتبی (با کنترل سابقه ی خدمت معلم و اندازه ی کلاس) تحلیل شد. نتایج نشان داد بین هوش هیجانی کلی معلمان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه ی مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۳۴, p<۰.۰۰۱). در میان ابعاد هوش هیجانی، «تنظیم هیجان» و «همدلی/آگاهی اجتماعی» قوی ترین پیش بین های پیشرفت تحصیلی بودند (β=۰.۲۷ و β=۰.۲۱). بر اساس یافته ها، سرمایه گذاری بر برنامه های توانمندسازی هوش هیجانی معلمان می تواند بهبود معناداری در پیامدهای تحصیلی دانش آموزان ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، معلم ، پیشرفت تحصیلی ، دوره ابتدایی ، رگرسیون سلسله مراتبی