رابطه بین هوش هیجانی و موفقیت در دوره ابتدایی

این پژوهش به بررسی رابطه بین هوش هیجانی و موفقیت تحصیلی در دوره ابتدایی می پردازد. با توجه به اهمیت دوره ابتدایی به عنوان پایه گذار فرآیندهای یادگیری و توسعه شخصیت، پژوهش حاضر به تحلیل ارتباط بین ابعاد هوش هیجانی و شاخص های موفقیت تحصیلی می پردازد. پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی مدارس دولتی و غیرانتفاعی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ می باشد. نمونه پژوهش شامل ۳۰۰ دانش آموز به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای بود. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن و شاخص های موفقیت تحصیلی مانند نمرات دروس ریاضی، علوم، زبان فارسی و معدل سالانه بود. روایی و پایایی ابزارها از طریق روایی محتوا و محتوایی و ضریب پایایی آلفای کرونباخ به confirm گردید. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر توصیفی-همبستگی تفسیر شدند. یافته ها نشان می دهد که هوش هیجانی کل و ابعاد آن با موفقیت تحصیلی به ویژه در زمینه های ارتباطات بین فردی، مدیریت انگیزش و کنترل هیجان، رابطه ای مثبت معنادار دارند (p<۰/۰۱). همچنین از منظر توصیفی، افزایش سطح هوش هیجانی با بهبود روند در دستاوردهای تحصیلی همراه است و این رابطه در دختران نسبت به پسران و در مدارس غیرانتفاعی نسبت به دولتی بارزتر است. نتایج به دست آمده بر اهمیت پرداختن به ابعاد غیرشناختی یادگیری در طراحی برنامه های آموزشی و مداخله ای تاکید می کند. این پژوهش به طور همزمان نکته های کاربردی و پژوهشی را ارائه می دهد تا مدارس و سیاست گذاران آموزشی بتوانند با ارتقای هوش هیجانی، به موفقیت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی کمک کنند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، موفقیت تحصیلی ، دوره ابتدایی ، آموزگار ، رویکرد غیرشناختی ، پژوهش توصیفی-همبستگی