نقش ورزش در کاهش اضطراب و استرس دانش آموزان ابتدایی

اضطراب و استرس در میان دانش آموزان ابتدایی، به ویژه در مواجهه با تکالیف و ارزیابی های تحصیلی، پدیده ای شایع با پیامدهای منفی بر عملکرد تحصیلی، سلامت روان و کیفیت زندگی آنان است (رسولی، ۱۴۰۳). ورزش و فعالیت بدنی منظم به عنوان یک مداخله غیردارویی، ساده و در دسترس، نقشی اساسی در کاهش این مشکلات ایفا می کند (پرنیا و همکاران، ۱۴۰۳). این مقاله مروری با هدف تبیین سازوکارها و اثربخشی ورزش بر کاهش اضطراب دانش آموزان ابتدایی تنظیم شده است. یافته ها حاکی از آن است که ورزش از طریق مکانیسم های بیولوژیکی مانند تنظیم ترشح هورمون ها (کاهش کورتیزول و افزایش اندورفین و سروتونین) و مکانیسم های روانی-اجتماعی مانند افزایش اعتماد به نفس، بهبود خلق وخو و تقویت تعاملات گروهی، به طور معناداری سطح استرس و اضطراب را کاهش می دهد (بلوچ و همکاران، ۱۴۰۲). فعالیت های هوازی سبک تا متوسط، بازی های حرکتی گروهی و تمریناتی مانند یوگا که با تمرینات تنفسی همراه است، برای این رده سنی بسیار مناسب و موثر شناسایی شده اند (نیکبخت، ۱۴۰۳). در نتیجه، گنجاندن برنامه های ورزشی منظم، جذاب و متناسب با سن در برنامه روزانه و هفتگی دانش آموزان ابتدایی، نه تنها یک سرمایه گذاری بر سلامت جسمانی، بلکه یک راهبرد موثر آموزشی برای ارتقای سلامت روان، تاب آوری در برابر استرس و بهبود عملکرد شناختی و تحصیلی آنان محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

ورزش ، اضطراب ، استرس ، دانش آموزان ابتدایی ، سلامت روان ، فعالیت بدنی