بررسی رابطه بین سبک های مدیریت مدرسه و انگیزه تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های مدیریت مدرسه و انگیزه تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول در شهرستان جیرفت انجام شد. اهمیت این موضوع از آن جهت است که سبک های مدیریتی مدرسه می تواند نقش موثری در افزایش یا کاهش انگیزه تحصیلی دانش آموزان داشته باشد و بهبود این انگیزه، مستقیما با کیفیت یادگیری و موفقیت تحصیلی مرتبط است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی مبتنی بر داده های کتابخانه ای و میدانی بود. در بخش کتابخانه ای، منابع علمی داخلی و خارجی مرتبط با مدیریت آموزشی و نظریه های انگیزه بررسی شد، و در بخش میدانی، داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد سبک های مدیریت مدرسه و مقیاس انگیزه تحصیلی جمع آوری گردید. نمونه آماری شامل ۳۰۰ دانش آموز دوره متوسطه اول مدارس شهر جیرفت بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. داده های جمع آوری شده با نرم افزار آماری تحلیل شد و برای آزمون فرضیه ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده گردید. نتایج نشان داد که بین سبک های مدیریت مدرسه و انگیزه تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به ویژه سبک مدیریتی مشارکتی بیشترین تاثیر مثبت را بر انگیزه تحصیلی داشت، در حالی که سبک های خودمختار و اقتداری اثر کمتری نشان دادند. یافته ها بیانگر این است که مدیران مدارس می توانند با انتخاب سبک مدیریتی مناسب و تمرکز بر تعامل موثر با معلمان و دانش آموزان، انگیزه تحصیلی را افزایش داده و در نتیجه کیفیت یادگیری را ارتقا دهند. این پژوهش می تواند مبنای تصمیم گیری های آموزشی و برنامه ریزی های توسعه مدرسه در مناطق مشابه باشد.

کلیدواژه ها:

سبک مدیریت مدرسه ، انگیزه تحصیلی ، دانش آموزان متوسطه اول ، جیرفت