نقش مدیریت آموزشی مبتنی بر فقه و حقوق اسلامی در نهادینه سازی حفاظت از منابع طبیعی در نظام آموزش وپرورش ایران

بحران های زیست محیطی و تخریب روزافزون منابع طبیعی، ضرورت بازنگری در رویکردهای آموزشی و تربیتی جوامع را بیش از پیش آشکار ساخته است. نظام آموزش وپرورش به عنوان نهادی بنیادین در تربیت نسل آینده، نقش تعیین کننده ای در نهادینه سازی نگرش ها و رفتارهای مسئولانه نسبت به منابع طبیعی دارد. در این میان، مدیریت آموزشی می تواند با بهره گیری از ظرفیت های فقه و حقوق اسلامی، چارچوبی ارزشی، هنجاری و بومی برای آموزش حفاظت از منابع طبیعی فراهم آورد. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مدیریت آموزشی مبتنی بر فقه و حقوق اسلامی در نهادینه سازی حفاظت از منابع طبیعی در نظام آموزش وپرورش ایران انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای متون فقهی، حقوقی و اسناد آموزشی است. یافته ها نشان می دهد که اصولی همچون امانت داری انسان در قبال طبیعت، قاعده لاضرر، منع اسراف، عدالت بین نسلی و مسئولیت اجتماعی، ظرفیت بالایی برای هدایت مدیریت آموزشی در راستای آموزش پایدار منابع طبیعی دارند. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که تلفیق مدیریت آموزشی با مبانی فقه و حقوق اسلامی می تواند به نهادینه سازی فرهنگ حفاظت از منابع طبیعی در آموزش وپرورش و تربیت شهروندانی مسئول و متعهد منجر شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، فقه اسلامی ، حقوق اسلامی ، منابع طبیعی ، آموزش وپرورش ، آموزش پایدار