نقش معلم در کاهش اضطراب دانش آموزان مقطع ابتدایی: راهکارها و چالش ها

اضطراب تحصیلی یکی از چالش های مهم و فراگیر در دوره ابتدایی است که بر یادگیری، رشد اجتماعی و سلامت روانی دانش آموزان تاثیر منفی می گذارد. پژوهش های متعدد نشان می دهند که ۲۰ تا ۳۰ درصد دانش آموزان ابتدایی سطوح قابل توجهی از اضطراب تحصیلی را تجربه می کنند که می تواند به افت عملکرد تحصیلی، اجتناب از موقعیت های یادگیری و حتی بروز مشکلات جسمی منجر شود (سلیمانی و همکاران، ۱۴۰۲). معلم به عنوان عنصر محوری و تاثیرگذارترین عامل در محیط آموزشی، نقشی حیاتی در شناسایی، پیشگیری و کاهش این اضطراب دارد. این مقاله با هدف تبیین جامع نقش معلم در کاهش اضطراب دانش آموزان ابتدایی، به بررسی راهکارهای عملی و چالش های پیش رو می پردازد. یافته ها حاکی از آن است که معلمانی که محیط روانی-عاطفی ایمن و حمایتی ایجاد می کنند، از روش های تدریس متنوع و انعطاف پذیر بهره می گیرند، مهارت های هیجانی-اجتماعی دانش آموزان را تقویت می کنند و با خانواده ها همکاری موثر و سیستماتیک دارند، سهم به سزایی در کاهش اضطراب دانش آموزان ایفا می نمایند. همچنین نتایج نشان می دهد که چالش های ساختاری نظام آموزشی از جمله تراکم بالای کلاس ها، حجم زیاد محتوای درسی و کمبود آموزش های تخصصی، انجام کامل این نقش را برای معلمان دشوار ساخته است. این مقاله با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و بررسی منابع فارسی معتبر، ابعاد مختلف این موضوع را کاوش کرده و راهکارهای عملی برای معلمان، مدارس و سیاست گذاران آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، استرس ، دانش آموزان ابتدایی ، سلامت روان ، معلم