تدوین چارچوب نظری برای ارزیابی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی در مدارس

آموزش مهارت های زندگی به عنوان یکی از مولفه های اساسی برنامه های تربیتی مدارس، نقش مهمی در ارتقای سلامت روانی، اجتماعی و رفتاری دانش آموزان ایفا می کند. با وجود گسترش اجرای این آموزش ها، چالش اصلی در این حوزه، فقدان چارچوبی نظری و جامع برای ارزیابی اثربخشی آن هاست. هدف پژوهش حاضر، تدوین یک چارچوب نظری منسجم برای ارزیابی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی در مدارس با تاکید بر ابعاد چندگانه یادگیری است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و از نوع کاربردی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و اسنادی گردآوری شده اند. تحلیل داده ها به صورت کیفی و تحلیلی انجام شده و شامل تحلیل مفهومی، مقایسه ای و تفسیر استنتاجی منابع داخلی و خارجی بوده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که اغلب الگوهای موجود ارزیابی، تمرکز محدودی بر ابعاد شناختی و نگرشی دارند و قادر به سنجش تغییرات رفتاری پایدار و پیامدهای اجتماعی آموزش مهارت های زندگی نیستند. بر این اساس، چارچوب نظری پیشنهادی پژوهش بر چهار بعد شناختی، هیجانی، رفتاری و اجتماعی استوار است و ارتباط میان اهداف آموزشی، فرایند یادگیری و پیامدهای کوتاه مدت و بلندمدت آموزش را تبیین می کند. نتایج پژوهش می تواند مبنایی نظری برای طراحی ابزارهای ارزیابی معتبر و بهبود کیفیت برنامه های آموزش مهارت های زندگی در نظام آموزشی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، اثربخشی آموزشی ، چارچوب نظری ، ارزشیابی آموزشی ، دانش آموزان مدارس