تجربه زیسته دانش آموزان و معلمان از آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی

تحقیق حاضر به بررسی تجربه زیسته دانش آموزان و معلمان از آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) در مدارس می پردازد. با توجه به پیشرفت های سریع فناوری و ادغام روزافزون هوش مصنوعی در فرایندهای آموزشی، این مطالعه قصد دارد تا تاثیرات استفاده از این فناوری بر کیفیت یادگیری و تدریس را تحلیل کند. استفاده از هوش مصنوعی در مدارس می تواند نقش مهمی در شخصی سازی یادگیری، بهبود تعاملات معلم و دانش آموز، و ارتقاء کارایی فرایندهای آموزشی ایفا کند. به ویژه، هدف این تحقیق بررسی نحوه پذیرش و کاربرد ابزارهای هوش مصنوعی توسط معلمان و دانش آموزان، ارزیابی چالش ها و موانع موجود، و تحلیل تاثیرات روان شناختی آن بر انگیزه و عملکرد یادگیری دانش آموزان است. از سوی دیگر، پژوهش به شناسایی مزایای بالقوه و مشکلاتی می پردازد که این فناوری ممکن است در سطح مدارس ایجاد کند. برای انجام این تحقیق، از روش تحقیق کیفی و ابزارهای مختلفی مانند مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و دانش آموزان، و تحلیل محتوا استفاده شده است. یافته ها نشان می دهند که با وجود مزایای فراوان مانند بهبود تعاملات و تسهیل فرایند تدریس، معلمان و دانش آموزان با چالش هایی مانند نیاز به آموزش های تخصصی، مشکلات دسترسی به تکنولوژی، و مقاومت در برابر تغییر روبرو هستند. در نهایت، این تحقیق پیشنهادهایی برای بهبود پیاده سازی هوش مصنوعی در آموزش و تسهیل فرایندهای اجرایی ارائه می دهد. اهمیت این تحقیق در این است که می تواند به سیاست گذاران و دست اندرکاران آموزش کمک کند تا راهبردهای بهتری برای استفاده از فناوری های نوین در مدارس طراحی کنند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی ، تجربه زیسته ، دانش آموزان ، معلمان