تاثیر آموزش مهارت های خودکنترلی بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان دبستانی

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر آموزش مهارت های خودکنترلی بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه کودکان دبستانی بود. پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه چهارم یکی از مدارس شهر [نام شهر] در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود و نمونه ای ۴۰ نفره به روش تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه پرخاشگری ریچمن و پرسشنامه خودکنترلی بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه آموزشی مهارت های خودکنترلی شامل کنترل هیجان، برنامه ریزی، صبر و مدیریت رفتار شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مهارت های خودکنترلی موجب کاهش معنادار پرخاشگری در کودکان شد (p<۰.۰۱). بر اساس یافته ها، توصیه می شود مدارس ابتدایی از آموزش مهارت های خودکنترلی به عنوان بخشی از برنامه های تربیتی و مهارت های زندگی استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

خودکنترلی ، پرخاشگری ، کودکان دبستانی ، مهارت های زندگی ، آموزش رفتاری