تاثیر هوش مصنوعی بر کیفیت یادگیری و توسعه مهارت های دانش آموزان مقطع ابتدایی: تبیین نظری و چالش های آموزشی

گسترش روزافزون فناوری های هوشمند در عرصه های مختلف زندگی انسانی، نظام های آموزشی را با تحولی بنیادین مواجه ساخته است. آموزش ابتدایی به عنوان زیربنای شکل گیری مهارت های شناختی، اجتماعی و اخلاقی کودکان، بیش از سایر مقاطع تحت تاثیر این دگرگونی قرار دارد. مقاله حاضر با رویکردی نظری–تحلیلی به بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر کیفیت یادگیری و توسعه مهارت های دانش آموزان مقطع ابتدایی می پردازد و تلاش می کند ضمن تبیین مفهومی این پدیده، فرصت ها و چالش های آن را در بستر آموزشی تحلیل کند. در این پژوهش، ابتدا مفاهیم پایه مرتبط با هوش مصنوعی و کارکردهای آن در نظام تعلیم و تربیت مورد واکاوی قرار گرفته، سپس چارچوبی نظری مبتنی بر نظریه های یادگیری فعال، یادگیری تطبیقی و تعامل اجتماعی ارائه شده است. یافته های نظری نشان می دهد که بهره گیری هدفمند از سامانه های هوشمند می تواند به شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخوردهای دقیق و به موقع، تقویت انگیزش تحصیلی و توسعه مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی در دانش آموزان ابتدایی منجر شود. با این حال، چالش هایی همچون آمادگی حرفه ای معلمان، ملاحظات اخلاقی مرتبط با داده های آموزشی، خطر وابستگی بیش از حد به فناوری و شکاف دسترسی نیز باید مورد توجه جدی قرار گیرد. مقاله حاضر در نهایت با ارائه چارچوبی پیشنهادی برای ادغام مسئولانه هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی، بر ضرورت سیاست گذاری هوشمندانه، توسعه حرفه ای معلمان و طراحی برنامه های درسی سازگار با تحولات فناورانه تاکید می کند و مسیرهایی برای پژوهش های آینده پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ابتدایی ، کیفیت یادگیری ، شخصی سازی آموزش ، مهارت های شناختی