تاثیر هوش مصنوعی بر بهبود کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری

در دهه های اخیر، پیشرفت های شتابان در حوزه هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) به طور بنیادین ساختارهای سنتی آموزش و پرورش را دگرگون کرده است. هوش مصنوعی با ارائه راهکارهای نوین در تحلیل داده های آموزشی، شخصی سازی یادگیری، بهبود روش های تدریس و ارتقای کیفیت تعاملات یاددهی–یادگیری، نقش تعیین کننده ای در تحول نظام های آموزشی ایفا می کند. هدف مقاله حاضر، بررسی مروری–تحلیلی تاثیر هوش مصنوعی بر بهبود کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری با تمرکز بر ابعاد شناختی، آموزشی، فناورانه و عدالت محور است. این پژوهش با روش مرور نظام مند و تحلیل انتقادی مطالعات داخلی و خارجی انجام شده و ضمن تبیین مفاهیم نظری، پیامدهای عملی به کارگیری هوش مصنوعی در محیط های آموزشی را تحلیل می کند. نتایج نشان می دهد که استفاده هوشمندانه و هدفمند از فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند به ارتقای کیفیت آموزش، افزایش اثربخشی تدریس، بهبود یادگیری عمیق و کاهش شکاف های آموزشی منجر شود؛ با این حال، چالش هایی همچون مسائل اخلاقی، نابرابری دسترسی و آمادگی معلمان نیز نیازمند توجه جدی هستند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کیفیت آموزش ، فرآیند یاددهی–یادگیری ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری آموزشی