تاثیر روش های نوین تدریس بر یادگیری زبان عربی در مدارس متوسطه

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 45

فایل این مقاله در 38 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFEDUE02_979

تاریخ نمایه سازی: 24 خرداد 1405

چکیده مقاله:

زبان عربی به عنوان یکی از زبان های مهم جهان اسلام، نقشی اساسی در فهم متون دینی، فرهنگی و تاریخی کشورهای اسلامی دارد. با این حال، تجربه های آموزشی در مدارس متوسطه نشان می دهد که یادگیری زبان عربی برای بسیاری از دانش آموزان با دشواری همراه است. در دهه های اخیر، تحولات گسترده ای در عرصه تعلیم و تربیت پدید آمده و روش های نوین تدریس جایگزین شیوه های سنتی مبتنی بر حفظیات و تکرار مکانیکی شده اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های نوین تدریس از جمله رویکرد ارتباطی، یادگیری مشارکتی، تدریس مبتنی بر فناوری، و روش تدریس خلاق بر افزایش انگیزش، درک مطلب، و مهارت های زبانی دانش آموزان در درس عربی مدارس متوسطه انجام گرفته است. این مطالعه به صورت توصیفی تحلیلی و با رویکرد میدانی صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل دبیران و دانش آموزان پایه های هشتم تا دهم مدارس متوسطه در چند شهر منتخب کشور بود. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه محقق ساخته و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود که اعتبار آن از طریق نظر متخصصان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (۰/۸۷) تایید شد. نتایج نشان داد میانگین نمرات یادگیری و انگیزش دانش آموزانی که در معرض روش های نوین تدریس قرار گرفتند، به طور معناداری از دانش آموزانی که با روش سنتی آموزش دیده بودند، بالاتر بود (p<۰.۰۵). همچنین، استفاده از فناوری های آموزشی نظیر نرم افزارهای تعاملی و آموزش چندرسانه ای سبب افزایش مشارکت فعال و خودکارآمدی یادگیرندگان شد. تحلیل کیفی مصاحبه ها نیز بیانگر آن است که دبیران عربی روش های نوین را موثرتر از تدریس سنتی می دانند، اما موانعی چون کمبود امکانات، زمان محدود کلاس، و ناآشنایی برخی دبیران با رویکردهای نو تدریس، اجرای کامل این روش ها را با چالش مواجه کرده است. در نهایت، پژوهش حاضر نتیجه می گیرد که برای ارتقای کیفیت یادگیری زبان عربی، لازم است نظام آموزشی کشور در کنار بازنگری در محتواهای درسی، دوره های آموزشی ضمن خدمت برای دبیران برگزار کرده و زیرساخت های فناورانه لازم را فراهم آورد. اتخاذ این رویکردها می تواند یادگیری زبان عربی را از حالت ایستا و تئوریک به فرایندی پویا، لذت بخش و موثر تبدیل کند.

نویسندگان

رباب رضائی

کارشناسی آموزش عربی