تاثیر روش های آموزش فعال بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

هدف این تحقیق بررسی تاثیر روش های آموزش فعال بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی است. در این مطالعه، روش های مختلف آموزش فعال شامل تدریس گروهی، یادگیری مبتنی بر پروژه، و فعالیت های عملی به کار گرفته شد تا به مقایسه ی میزان تاثیر این روش ها بر نمرات تحصیلی دانش آموزان در دروس مختلف مانند ریاضی و زبان فارسی پرداخته شود. همچنین، پژوهش به بررسی تاثیر این روش ها بر میزان مشارکت و رضایت مندی دانش آموزان از فرآیند یادگیری نیز پرداخته است. نمونه ی این تحقیق شامل ۶۰ دانش آموز پایه چهارم ابتدایی از دو گروه آزمایش و کنترل بود. گروه آزمایش تحت تدریس روش های آموزش فعال قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل به طور سنتی آموزش دیدند. نتایج تحقیق نشان داد که استفاده از روش های فعال به طور معناداری موجب بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان در دروس اصلی شده است. به ویژه در دروس ریاضی و زبان فارسی، گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل نمرات بالاتری کسب کردند. همچنین، ارزیابی رضایت مندی دانش آموزان نشان داد که گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل از مشارکت بیشتری در کلاس برخوردار بودند و از روند تدریس رضایت بیشتری داشتند. این یافته ها نشان دهنده تاثیر مثبت روش های آموزش فعال بر بهبود کیفیت یادگیری، افزایش انگیزه و ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان است. بر اساس نتایج این تحقیق، پیشنهاد می شود که معلمان و مدارس از این روش ها در برنامه ریزی های آموزشی خود بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

آموزش فعال ، عملکرد تحصیلی ، مشارکت دانش آموزان ، روش های تدریس نوین