تاثیر حضور فیزیکی معلم و ارتباط چشمی بر یادگیری نسبت به سیستم های هوشمند

با توسعه روزافزون فناوری های نوین آموزشی، سیستم های هوشمند به عنوان ابزاری نوین در فرآیند یاددهی-یادگیری وارد کلاس های درس شده اند و توانسته اند دسترسی به منابع آموزشی و یادگیری فردی را تسهیل کنند. با این حال، نقش حضور فیزیکی معلم و برقراری ارتباط چشمی مستقیم با دانش آموزان به عنوان یکی از عوامل کلیدی موثر در افزایش تمرکز، انگیزه، و تعامل دانش آموزان در فرآیند یادگیری همچنان اهمیت خود را حفظ کرده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر حضور فیزیکی معلم و ارتباط چشمی بر یادگیری دانش آموزان، در مقایسه با استفاده از سیستم های هوشمند آموزشی انجام شده است. روش تحقیق ترکیبی و شامل نمونه ای از دانش آموزان است که به دو گروه آموزش سنتی و آموزش هوشمند تقسیم شده اند. یافته ها نشان می دهد که حضور معلم و ارتباط چشمی باعث بهبود قابل توجهی در عملکرد تحصیلی، افزایش مشارکت فعال و ارتقاء انگیزه یادگیری در دانش آموزان می شود، در حالی که سیستم های هوشمند با وجود امکانات تکنولوژیک، قادر به ایجاد چنین تعامل انسانی و روانی نیستند. این نتایج بیانگر آن است که بهترین رویکرد آموزشی می تواند ترکیبی از روش های سنتی و هوشمند باشد تا ضمن بهره گیری از فناوری، از مزایای ارتباط مستقیم معلم بهره مند شد.

کلیدواژه ها:

حضور فیزیکی معلم ، ارتباط چشمی ، یادگیری فعال ، انگیزه دانش آموزان ، سیستم های هوشمند آموزشی