آثار و پیامدهای امید بر زندگی انسان از دیدگاه آیات و روایات

این مطالعه با هدف بررسی آثار و پیامدهای امید بر زندگی انسان از دیدگاه آیات و روایات انجام و در آن تلاش گردیده تا به این سوال پاسخ داده شود که آثار و پیامدهای امید بر زندگی انسان از دیدگاه آیات و روایات چیست؟ تحقیق از نوع تحقیقات توصیفی و روش بکار رفته در این مطالعه اسنادی می باشد. داده های مورد نیاز متناسب با اهداف و سوالات تحقیق با استفاده از فیش جمع آوری و در تحلیل داده ها از روش تحلیل محتوا استفاده شده است. از مهم ترین یافته های این مطالعه می توان به امید شیوه ای از اندیشیدن است که رفتارهای خاصی بدنبال دارد. در اسلام امید و آرزو جایگاه رفیعی دارد، تا جایی که در روایات معصومین (علیه السلام) از امید به عنوان رحمت الهی یاد شده است؛ به طور کلی می توان امید و آرزو را به امید و آرزوی کاذب و صادق تقسیم کرد. امید در زندگی انسان، باعث انجام کارهای شایسته و تلاش های مفید و پرثمر می شود. تعریف و تبیین مساله انسان موجودی است اجتماعی و در جهت تداوم حیات اجتماعی خودش نیازمند داشتن امید است. آنچه مانع از دستیابی انسان به آنچه امید دارد می گردد، یاس و ناامیدی است. بحث پیرامون امید و آثار آن از گذشته های دور آغاز شده است، امید به آدمی، تحرک، نشاط و پویایی جهت سیر به سوی غایت و هدف می بخشد. عوامل تاثیرگذار بر شکل گیری امید را بر زندگی اجتماعی انسان ها خودشناسی، داشتن هویت، امید به رحمت خدا، نشاط و شادی می دانند. امید به زندگی انسان معنا می بخشد و هنگام مشکلات، ناملایمات، رنج ها و اندوه ها از فروپاشی روانی انسان جلوگیری می کند و مانع استیلای یاس و دلسردی بر انسان می گردد. منظور از امید در این مطالعه عبارت است از سرور و نشاط قلب بخاطر انتظار آنچه محبوب اوست به شرط آنکه وقوعش متوقع و منتظر بوده و سبب عقلایی داشته و انتظار انسان به این خاطر باشد که اکثر اسباب آن فراهم است. مطالعات انجام شده پیرامون امید و مصباح یزدی (۱۳۷۶، ص۴۰۰) بر این باور است که: امید که از معرفت و شناخت نسبت به مبدا و معاد حاصل می شود، اساس همه تلاش های مفید و پر ثمر انسانی و نیز منشا اصلاح امور در جامعه و رسیدن به سعادت ابدی است همان گونه که ناامیدی و قطع امید نسبت به خدا و روز قیامت منشا فسادها و تبهکاری ها و منتهی شدن کار انسان به شقاوت ابدی است.