تاثیر اجرای سنجش عملکردی بر سطوح بالای یادگیری در درس ریاضی دانش آموزان دوره اول متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر اجرای سنجش عملکردی بر سطوح بالای یادگیری در درس ریاضی دانش آموزان دوره اول متوسطه انجام شد. با توجه به اینکه ارزشیابی سنتی عمدتا بر حفظیات و بازتولید دانش تاکید دارد، در حالی که آموزش ریاضی نیازمند پرورش مهارت های تفکر سطح بالا همچون تحلیل، ترکیب و ارزشیابی است، استفاده از سنجش های نوین می تواند زمینه ساز ارتقای کیفیت یادگیری باشد. روش تحقیق نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه دوره اول متوسطه در سال تحصیلی بود که از میان آن ها نفر به روش تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون پیشرفت تحصیلی ریاضی و تکالیف عملکردی طراحی شده بر اساس اهداف آموزشی بود. داده ها با استفاده از آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد اجرای سنجش عملکردی تاثیر معناداری بر ارتقای سطوح بالای یادگیری دانش آموزان در درس ریاضی دارد. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که به کارگیری سنجش عملکردی به جای ارزشیابی سنتی می تواند موجب بهبود یادگیری عمیق تر، افزایش انگیزه و تقویت توانایی های شناختی سطح بالای دانش آموزان شود.

کلیدواژه ها:

سنجش عملکردی ، یادگیری عمیق ، سطوح بالای شناختی ، ریاضی ، دوره اول متوسطه