تاثیر ابزارهای هوش مصنوعی برافزایش خلاقیت معلمان در طراحی روشهای تدریس نوین

تحولات سریع در حوزه فناوری و ظهور ابزارهای هوش مصنوعی، نظام آموزشی را با چالش ها و فرصت های تازه ای مواجه کرده است. از مهم ترین این چالش ها، ضرورت بازتعریف نقش معلم از انتقال دهنده دانش به طراح خلاق فرایند یادگیری است. این پژوهش با هدف بررسی میزان و چگونگی تاثیر به کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی بر افزایش خلاقیت معلمان در طراحی و اجرای روش های تدریس نوین انجام شد. روش تحقیق، توصیفی–پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل معلمان مقاطع ابتدایی تا متوسطه در شهرهای مختلف بود. داده ها از طریق پرسش نامه محقق ساخته با تایید روایی و پایایی گردآوری و با آزمون های همبستگی، رگرسیون و تحلیل واریانس چندمتغیره تحلیل شد. یافته ها نشان داد میان استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و سطح خلاقیت آموزشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = ۰.۶۷, p < ۰.۰۱). همچنین مهارت فناورانه معلمان ۴۸ درصد از واریانس خلاقیت را تبیین نمود و تنوع ابزارهای مورد استفاده موجب افزایش نوآوری در طراحی تدریس شد. در نهایت، مدل تلفیقی طراحی خلاق تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی (AI–CTIM) با چهار محور اصلی ابداع محتوایی، تعامل هوشمند، بازخورد مستمر و یادگیری خودتنظیمی ارائه گردید که توانست ۵۶ درصد از واریانس اثربخشی یادگیری دانش آموزان را تبیین کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خلاقیت آموزشی ، معلمان ، تدریس نوین ، طراحی خلاق ، نوآوری آموزشی