بررسی پوشش مردمان بختیاری و کاربرد آن در طراحی دوخت لباس های امروزی

در آغاز شکل گیری اجتماعات بشری و در جامعه های اولیه پوشاک جنبه و نقش حفاظتی داشته و برای مصون نگه داشتن بدن انسان در برابر عامل های طبیعی، اقلیمی و آب و هوایی به کار رفته است. لباس به مفهوم پوشاندن تن و بدن به طور کامل است و البته میزان پوشش به عرف، سنت و اعتقادات مردم هر جامعه بستگی دارد. پیراهن، دامن، کت و شلوار و .... جزء آن لباس محسوب می شود. پوشاک به مفهوم پوشش دادن همه ی اندام به جزء بخش های محدودی چون صورت، بخشی از دست ها و غیره است. همزمان با توسعه فعالیت های اجتماعی و فرهنگی در جامعه و شکل گیری عقاید دینی و مذهبی در شخصیت مردم پوشاک و نوع رنگ، جنس و شکل و سبک و سیاق تن پوش ها زمینه و نقش فرهنگی یافت و کارکرد اجتماعی و فرهنگی نمادین آن برجسته شد. پوشاک از راه مجموعه ای از علائم مادی یک نظام ارتباطی-فرهنگی در میان مردم جامعه برقرار می کند. رمزگشایی از این علائم و دریافت معانی و مفاهیم زبان علائم در هر گروه اجتماعی و جامعه مستلزم درک رفتارهای اجتماعی مردم آن گروه و جامعه و شناخت نظام های دینی - عقیدتی و اعمال جادویی و تابویی و باورهایی است که پوشاک ارزش های نمادین خود را از آن ها گرفته است. لباس مانند زبان، هویت قومی، اجتماعی، جغرافیایی و وابستگی های صنفی و سیاسی و مذهب و شان و منزلت اجتماعی و اقتصادی مردم را مشخص می کند. برای اینکه عملکرد اجتماعی و فرهنگی پوشاک در هویت بخش به اعضای جامعه را در یابیم که چگونه پوشاک هویت اجتماعی و فرهنگی فرد و جمع را در اجتماعات گوناگون ایلی یا عشیره ای، روستایی، دهستانی و شهری توجیه و تبیین و آن را جدا می کند لازم است تن پوش های مردم را همچون مجموعه ای از علائم زبانی مادی بررسی و تحلیل کنیم.

کلیدواژه ها:

پوشش ، طراحی ، بختیاری