بررسی نوستالوژی در داستان های گلی ترقی

نوستالژی به عنوان یکی از مفاهیم بنیادین در ادبیات معاصر، بازتابی از حسرت و دلتنگی برای گذشته ای ازدست رفته است. گلی ترقی، از نویسندگان شاخص داستان نویسی معاصر، در آثار خود با بهره گیری از مولفه هایی همچون خاطره، مهاجرت، غربت و کودکی، جلوه های متنوعی از نوستالژی را بازنمایی می کند. بررسی داستان هایی همچون خاطره های پراکنده، خواب زمستانی، دو دنیا و جایی دیگر نشان می دهد که نوستالژی در جهان داستانی ترقی بیش از هر چیز ریشه در تجربه های فردی و روان شناختی دارد، اما در بستر مهاجرت و گسست فرهنگی، به ابعادی جمعی و هویتی نیز گسترش می یابد. روش تحقیق این مقاله، تحلیلی–کتابخانه ای است و یافته ها نشان می دهد که آثار ترقی نه تنها بازتابی از خاطرات شخصی نویسنده اند، بلکه تصویری روشن از دلتنگی ایرانیان مهاجر برای گذشته، سرزمین مادری و هویت ازدست رفته به دست می دهند.

کلیدواژه ها:

نوستالژی ، گلی ترقی ، داستان کوتاه ، مهاجرت ، خاطره ، ادبیات معاصر ایران