بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت آموزش

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت آموزش و تبیین فرصت ها و چالش های ناشی از آن است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها به شیوه کتابخانه ای و میدانی گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق «شخصی سازی یادگیری»، «بهینه سازی فرایندهای ارزشیابی» و «ارائه بازخوردهای آنی»، نقشی بنیادین در بهبود شاخص های کیفی تعلیم و تربیت ایفا می کند. تحلیل محتوای یافته ها حاکی از آن است که سیستم های آموزشی هوشمند با جایگزینی رویکردهای سنتی با آموزش تطبیقی، عدالت آموزشی را تقویت کرده و به معلمان اجازه می دهند تا بر جنبه های خلاقانه و پرورشی تمرکز کنند. این پژوهش بر مبنای دیدگاه های Wayne Holmes، Maya Bialik و Charles Fadel (۲۰۱۹) و همچنین تحلیل های علی اکبر احمدی (۱۳۹۹)، به این نتیجه می رسد که ارتقای کیفیت در سایه هوش مصنوعی نیازمند بازتعریف نقش معلم و تدوین چارچوب های اخلاقی و فنی بومی است. در نهایت، نتایج نشان داد که تلفیق هوشمندانه فناوری با تخصص انسانی، کلید اصلی دستیابی به آموزش باکیفیت در عصر دیجیتال محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کیفیت آموزش ، یادگیری شخصی سازی شده ، ارزشیابی هوشمند ، تکنولوژی آموزشی