بررسی عدالت آموزشی در مدارس

عدالت آموزشی به معنای فراهم شدن دسترسی برابر دانش آموزان به منابع، فرصت ها و کیفیت مطلوب یادگیری است و نبود آن می تواند پیامدهایی مانند کاهش انگیزه، محدود شدن مسیرهای پیشرفت و ایجاد فاصله های اجتماعی به همراه داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان تحقق عدالت آموزشی از دیدگاه دانش آموزان متوسطه انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه ای ۲۰ سوالی بر پایه مقیاس لیکرت گردآوری شد و ۵۰ دانش آموز با سطوح تحصیلی متفاوت در این مطالعه مشارکت داشتند. نتایج نشان داد که دانش آموزان اهمیت عدالت آموزشی را به خوبی درک می کنند و دسترسی برابر به منابع آموزشی را ضروری می دانند؛ با این حال، آنان به نابرابری هایی در کیفیت تدریس، تفاوت امکانات مدارس و کمبود توجه به دانش آموزان دارای نیازهای خاص اشاره کردند. در تحلیل پاسخ ها مشخص شد که حمایت خانواده، وضعیت اقتصادی و امکان بهره مندی از فعالیت های مکمل آموزشی نقش مهمی در کاهش یا افزایش شکاف های آموزشی دارد. همچنین، آموزش آنلاین و برنامه های فوق برنامه از نگاه دانش آموزان می تواند بخشی از مشکلات عدالت آموزشی را کاهش دهد، اما محدودیت هایی همچون دسترسی نابرابر به اینترنت و ابزارهای لازم همچنان وجود دارد. یافته های این پژوهش می تواند مبنایی برای بهبود برنامه ریزی آموزشی و تقویت سازوکارهای تحقق عدالت آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

نابرابری آموزشی ، امکانات آموزشی ، عدالت آموزشی ، حمایت خانواده