بررسی رابطه همدلی و اخلاق معلم در متون اسلامی و نظریه های هوش هیجانی (EQ)

هدف این مقاله، بررسی رابطه مفهومی میان فضیلت همدلی به عنوان یکی از ارکان اصلی اخلاق معلمی در متون اسلامی، و مفهوم همدلی در نظریه های نوین هوش هیجانی است. با استفاده از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و با استناد به آیات قرآن کریم، روایات معصومین (ع) و نیز نظریات دانشمندانی مانند «دانیل گلمن»، این پژوهش نشان می دهد که اگرچه خاستگاه و مبانی این دو دیدگاه متفاوت است، اما در عمل، همدلی نقطه اشتراک قدرتمندی برای ارتقای کیفیت تعلیم و تربیت است. یافته ها حاکی از آن است که همدلی در منظومه اسلامی، ریشه در خداباوری و مهرورزی دارد و در نظریه EQ، یک مهارت شناختی-هیجانی برای موفقیت در روابط است. با این حال، تلفیق این دو نگاه، می تواند الگویی جامع برای معلم ترسیم کند که در آن، همدلی هم یک «وظیفه اخلاقی» و هم یک «مهارت حرفه ای» ضروری محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

همدلی ، اخلاق معلم ، متون اسلامی ، هوش هیجانی (EQ) ، تربیت اسلامی ، دانیل گلمن