بررسی رابطه سواد دیجیتال معلمان ابتدایی با میزان بکارگیری فناوری در کلاس درس

تحولات سریع فناوری های دیجیتال در سال های اخیر، نظام های آموزشی را با تغییرات گسترده ای مواجه کرده است و استفاده از فناوری در فرایند آموزش به یکی از ضرورت های مهم آموزش معاصر تبدیل شده است. در این میان، معلمان به عنوان عاملان اصلی فرایند یاددهی و یادگیری نقش مهمی در به کارگیری موثر فناوری در کلاس درس دارند. یکی از عوامل مهم در استفاده موفق از فناوری آموزشی، سطح سواد دیجیتال معلمان است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میان سواد دیجیتال معلمان دوره ابتدایی و میزان به کارگیری فناوری در کلاس درس بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان دوره ابتدایی بود. داده های پژوهش با استفاده از دو پرسشنامه سواد دیجیتال و میزان به کارگیری فناوری در کلاس درس گردآوری شد و برای سنجش گویه ها از مقیاس پنج درجه ای لیکرت استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی شامل فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار و همچنین از آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون با استفاده از نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که سطح سواد دیجیتال معلمان در حد متوسط رو به بالا قرار دارد و معلمان از فناوری در کلاس درس استفاده می کنند، اما این استفاده بیشتر در سطح ارائه محتوا و نمایش مطالب درسی است و کمتر از فناوری برای فعالیت های تعاملی و مشارکتی استفاده می شود. همچنین نتایج نشان داد که بین سواد دیجیتال معلمان و میزان به کارگیری فناوری در کلاس درس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که ارتقای سواد دیجیتال معلمان می تواند نقش مهمی در افزایش استفاده موثر از فناوری در فرایند یاددهی و یادگیری و بهبود کیفیت آموزش در مدارس داشته باشد.

کلیدواژه ها:

سواد دیجیتال ، فناوری آموزشی ، به کارگیری فناوری در کلاس درس ، معلمان دوره ابتدایی ، آموزش مبتنی بر فناوری