بررسی چگونگی تاثیر نوآوری های آموزشی بر تغییر نقش آموزگاران با تاکید بر هوش مصنوعی

این پژوهش با هدف بررسی عمیق و جامع چگونگی تاثیر نوآوری های آموزشی به ویژه هوش مصنوعی بر تغییر نقش آموزگاران در نظام آموزشی از دیدگاه یک پژوهشگر از رویکرد ترکیبی (کیفی-کمی) بهره می برد. این رویکرد ترکیبی امکان بررسی زوایای مختلف موضوع پژوهش را فراهم کرده و از محدودیت های هر یک از روش های کیفی و کمی به تنهایی جلوگیری می کند. در بخش کیفی، به منظور درک عمیق تر تجربیات زیسته آموزگاران در مواجهه با نوآوری های آموزشی و هوش مصنوعی از روش تحقیق پدیدارشناسی تفسیری (IPA) استفاده می شود. علاوه بر این برای تحلیل اسناد و مدارک مرتبط با نوآوری های آموزشی و هوش مصنوعی از روش تحلیل محتوای کیفی استفاده می شود. برای سنجش میزان تاثیر نوآوری های آموزشی و هوش مصنوعی بر نقش آموزگاران از روش تحقیق پیمایشی توصیفی - تحلیلی استفاده می شود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه آموزگاران شاغل در مقاطع مختلف تحصیلی ابتدایی، متوسطه اول و دوم در شهر مشهد است که با نوآوری های آموزشی و هوش مصنوعی آشنایی و تجربه کاربری دارند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نوآوری های آموزشی ، آموزگاران ، نظام آموزشی