بررسی تآثیر شیوه های تدریس خلاقانه بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر به کارگیری شیوه های تدریس خلاقانه بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی است. در دهه های اخیر، نظام های آموزشی بیش از پیش بر اهمیت پرورش خلاقیت، تفکر انتقادی و انگیزش درونی تاکید دارند. در این میان، نقش معلم به عنوان عامل اصلی یادگیری، نه تنها در انتقال دانش، بلکه در ایجاد انگیزش و اشتیاق برای یادگیری، اهمیت ویژه ای یافته است. در این تحقیق، با استفاده از رویکرد توصیفی پیمایشی، تاثیر انواع روش های تدریس خلاقانه (نظیر یادگیری مبتنی بر پروژه، بازی های آموزشی، استفاده از فناوری های نوین، تدریس داستان محور و روش های تعاملی) بر میزان انگیزش تحصیلی دانش آموزان پایه های سوم تا ششم ابتدایی مورد بررسی قرار گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی مدارس دولتی یک ناحیه آموزشی است که از میان آن ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، ۲۰۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند (AMS) و پرسشنامه محقق ساخته برای سنجش میزان استفاده از شیوه های تدریس خلاقانه بود. نتایج تحلیل آماری با استفاده از آزمون های همبستگی و رگرسیون چندگانه نشان داد که بین استفاده از شیوه های تدریس خلاقانه و سطح انگیزش تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به ویژه، روش های تدریس مبتنی بر بازی و فناوری بیشترین تاثیر را در افزایش انگیزش درونی دانش آموزان داشتند. بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که به کارگیری شیوه های خلاقانه تدریس نه تنها موجب افزایش علاقه و اشتیاق دانش آموزان به یادگیری می شود، بلکه باعث بهبود عملکرد تحصیلی، خودباوری و مهارت های اجتماعی آنان نیز می گردد. بنابراین، پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی در طراحی برنامه های درسی، به تقویت خلاقیت و انگیزش یادگیری در دانش آموزان توجه ویژه داشته باشند.

کلیدواژه ها:

تدریس خلاقانه ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی ، روش های نوین تدریس