بررسی تاثیر مهارت های ارتباطی معلمان بر تعاملات دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مهارت های ارتباطی معلمان بر تعاملات دانش آموزان در محیط آموزشی است. این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از روش توصیفی–همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان و دانش آموزان دوره تحصیلی مورد نظر بود که داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد مهارت های ارتباطی معلمان و تعاملات دانش آموزان به روش خودگزارشی گردآوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و از آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین مهارت های ارتباطی معلمان و تعاملات دانش آموزان رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین مولفه های گوش دادن فعال، بازخورد موثر و ارتباطات غیرکلامی معلمان بیشترین نقش را در پیش بینی تعاملات دانش آموزان ایفا می کنند. یافته ها حاکی از آن است که بهبود مهارت های ارتباطی معلمان می تواند به افزایش مشارکت، تعامل اجتماعی و فعالیت های گروهی دانش آموزان در کلاس درس منجر شود. بر این اساس، توجه به آموزش و تقویت مهارت های ارتباطی معلمان به عنوان یکی از عوامل اساسی ارتقای کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی معلمان ، تعاملات دانش آموزان ، ارتباط معلم–دانش آموز ، مشارکت کلاسی ، محیط یادگیری