بررسی اثرات آموزش مهارت های زندگی بر رفتار اجتماعی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی اثرات آموزش مهارت های زندگی بر رفتار اجتماعی دانش آموزان بود. این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از روش نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان مقطع تحصیلی متوسطه بود که نمونه ای از آن ها به صورت در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در یک دوره آموزشی مهارت های زندگی شامل مولفه هایی نظیر خودآگاهی، مهارت های ارتباطی، کنترل هیجان، حل مسئله و تصمیم گیری شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله آموزشی دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه استاندارد رفتار اجتماعی بود که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های آماری متناسب با طرح پژوهش مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش مهارت های زندگی تاثیر معناداری بر بهبود رفتار اجتماعی دانش آموزان دارد. به طور مشخص، پس از اجرای برنامه آموزشی، افزایش معناداری در رفتارهای اجتماعی مطلوب، مهارت های ارتباطی و مسئولیت پذیری اجتماعی مشاهده شد و در مقابل، رفتارهای ناسازگارانه کاهش یافت. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت های زندگی به عنوان یک راهبرد آموزشی موثر، نقش مهمی در ارتقای رفتار اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند و می تواند به عنوان بخشی ضروری از برنامه های تربیتی مدارس مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، رفتار اجتماعی ، دانش آموزان ، مهارت های ارتباطی ، سازگاری اجتماعی