آموزش و پرورش و تربیت نسل آینده

پژوهش حاضر با هدف بررسی الزامات تربیت نسل آینده و تحلیل وضعیت موجود نظام آموزش و پرورش انجام شده است. این مطالعه با رویکرد ترکیبی و بهره گیری از روش های کیفی و کمی صورت گرفت. در بخش کیفی، منابع اسنادی و نظری مرتبط تحلیل شدند و در بخش کمی، داده ها از طریق پرسشنامه جمع آوری و تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که میان نیازهای واقعی نسل آینده و آنچه در مدارس ارائه می شود شکاف قابل توجهی وجود دارد. یافته ها بیانگر آن است که مهارت های ضروری مانند تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت، سواد دیجیتال و مسئولیت پذیری اجتماعی به طور کافی در برنامه های درسی نهادینه نشده اند. همچنین نقش معلمان در تحقق تربیت آینده محور بسیار مهم است، اما کمبود دوره های توانمندسازی و آموزش های به روز مانع ایفای کامل این نقش شده است. ضعف در بهره گیری از فناوری آموزشی، عدم انعطاف پذیری برنامه درسی و ارتباط ناکافی میان مدرسه، خانواده و جامعه از دیگر چالش های شناسایی شده بودند. بر اساس نتایج، ضرورت دارد که نظام آموزشی به سمت بازطراحی برنامه درسی، توانمندسازی حرفه ای معلمان، تقویت زیرساخت های فناورانه و ایجاد همکاری موثر میان نهادهای تربیتی حرکت کند.

کلیدواژه ها:

تربیت نسل آینده ، مهارت های قرن بیست و یکم ، برنامه درسی ، نقش معلمان ، فناوری آموزشی ، یادگیری فعال