آموزش با لبخند؛ ارزیابی علمی اثر بازی درمانی بر عملکرد تحصیلی کودکان دارای اختلال یادگیری

هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی علمی اثر بخشی بازی درمانی بر عملکرد تحصیلی کودکان دارای اختلال یادگیری با رویکرد «آموزش با لبخند» بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دارای اختلال یادگیری در پایه های تحصیلی ابتدایی بود که از این میان، ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون عملکرد تحصیلی و پروتکل مداخله بازی درمانی بود. گروه آزمایش در ۱۲ جلسه تحت مداخله بازی درمانی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده های حاصل با استفاده از نرم افزار آماری و آزمون های تحلیل کوواریانس و تی زوجی تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که بازی درمانی تاثیر معناداری بر بهبود عملکرد تحصیلی کلی و مولفه های خواندن، نوشتن و ریاضی کودکان دارای اختلال یادگیری دارد. همچنین نتایج نشان داد که اثربخشی این روش بین پسران و دختران تفاوتی ندارد. بر اساس نتایج، می توان نتیجه گرفت که استفاده از بازی درمانی به عنوان روشی مکمل و شاد، می تواند در پر کردن شکاف های یادگیری و ارتقای عملکرد تحصیلی این کودکان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، عملکرد تحصیلی ، اختلال یادگیری ، کودکان ، آموزش با لبخند