اقدام پژوهی چگونه توانستم با بهره گیری از روش های نوین تدریس، مشکلات املانویسی دانش آموزان را کاهش دهم؟

املا به عنوان یکی از مهارت های پایه ای زبان فارسی، نقش مهمی در توسعه توانایی های نوشتاری و شناختی دانش آموزان دارد. با این حال، تجربه نشان می دهد که بسیاری از دانش آموزان پایه ی دوم ابتدایی در املانویسی مشکلات جدی دارند که ناشی از ضعف حافظه دیداری و شنیداری، کمبود انگیزه، اضطراب و روش های تدریس سنتی است. این اقدام پژوهی با هدف کاهش مشکلات املانویسی، به کارگیری روش های نوین تدریس شامل بازی محوری، املا ی تصویری، روش «دانش آموز معلم»، آموزش قاعده محور و املا ی گروهی را بررسی کرد. داده ها از طریق مشاهده، مصاحبه با دانش آموزان و والدین، بررسی دفاتر املا و چک لیست خطاهای املایی جمع آوری شد. نتایج نشان داد که استفاده از روش های فعال و مشارکتی، علاوه بر کاهش قابل توجه خطاهای املایی (کاهش از ۴۵٪ به ۱۲٪ در خطاهای ص/س/ث)، انگیزه، اعتماد به نفس و دقت دانش آموزان را افزایش داد و اضطراب آن ها را کاهش داد. یافته ها تاکید می کنند که جایگزینی روش های سنتی با روش های نوین، به یادگیری ماندگار و جذاب املانویسی منجر می شود.

کلیدواژه ها:

املانویسی ، روش های نوین تدریس ، بازی محوری ، یادگیری فعال ، حافظه دیداری و شنیداری ، املا ی تصویری ، آموزش قاعده محور