نقش بازی و فعالیت های حرکتی در یادگیری کوثر دانش آموزان پایه ی اول و دوره ی آمادگی

یادگیری در دوره های ابتدایی، به ویژه پایه اول و دوره آمادگی، بیش از هر زمان دیگری وابسته به تجربه های عینی، فعالیت های عملی و تعاملات حرکتی است. کودکان در این سنین دارای نیازهای رشدی خاصی هستند که از جمله مهم ترین آن ها نیاز به حرکت، بازی و تجربه مستقیم محیط پیرامون است. با این حال، در بسیاری از کلاس های درس، آموزش همچنان به صورت سنتی و مبتنی بر نشستن طولانی مدت، گوش دادن منفعلانه و انجام تکالیف نوشتاری ارائه می شود. این امر موجب کاهش انگیزه، خستگی ذهنی، بی قراری و افت یادگیری در برخی دانش آموزان می گردد. در این اقدام پژوهی، مسئله کاهش مشارکت و یادگیری دانش آموزی به نام کوثر مورد بررسی قرار گرفت. پس از جمع آوری شواهد اولیه مشخص شد که عدم توجه به نیازهای حرکتی و استفاده محدود از بازی های آموزشی از عوامل اصلی این مشکل است. برای حل مسئله، راهکارهایی مبتنی بر بازی های هدفمند، فعالیت های حرکتی آموزشی و یادگیری مشارکتی طراحی و اجرا شد. نتایج نشان داد که اجرای این راهکارها موجب افزایش چشمگیر توجه، انگیزه، مشارکت کلاسی و پیشرفت تحصیلی کوثر گردید. همچنین تاثیر مثبت آن بر سایر دانش آموزان کلاس نیز مشاهده شد. یافته ها نشان می دهد که تلفیق بازی و حرکت با آموزش، نقش مهمی در بهبود یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی دارد.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی ، فعالیت حرکتی ، یادگیری فعال ، اقدام پژوهی ، دانش آموز پایه اول ، انگیزش تحصیلی