اصول معماری ایرانی در طراحی مدرن

معماری ایرانی به عنوان یکی از قدیمی ترین و غنی ترین سبک های معماری جهان، ویژگی های فضایی، فرمی و تزئینی منحصر به فردی دارد که نتیجه تعامل فرهنگ، اقلیم و نیازهای اجتماعی است. با ورود به دوران مدرن، طراحان با چالش تلفیق اصول سنتی با طراحی مدرن مواجه شده اند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل اصول معماری ایرانی و کاربرد آن در طراحی مدرن، از روش تحقیق ترکیبی (کیفی-کمی) استفاده کرده است. داده ها از طریق مصاحبه با معماران، تحلیل نمونه پروژه ها و پرسشنامه جمع آوری شد. یافته ها نشان می دهد که تلفیق همزمان اصول فضایی، فرمی و تزئینی، همراه با استفاده از مصالح نوین و توجه به اقلیم، باعث ایجاد فضاهایی کاربردی، پایدار و هویتمند می شود. همچنین، بازتولید عناصر سنتی موجب تقویت حس تعلق، تجربه فضایی مثبت و رضایت کاربران می شود. این پژوهش چارچوبی علمی و کاربردی برای معماران ارائه می دهد تا اصول معماری ایرانی را در طراحی مدرن به کار گیرند.

کلیدواژه ها:

معماری ایرانی ، طراحی مدرن ، هویت فرهنگی ، اصول فضایی ، تلفیق سنت و مدرنیته