از تدریس سنتی تا هدایت یادگیری هوشمند، بازاندیشی روش های آموزش ابتدایی با رویکرد هوش مصنوعی

تحول فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، موجب بازنگری عمیق در ماهیت یاددهی–یادگیری و نقش معلمان در آموزش ابتدایی شده است. پژوهش حاضر با عنوان «از تدریس سنتی تا هدایت یادگیری هوشمند: بازاندیشی روش های آموزش ابتدایی با رویکرد هوش مصنوعی» با هدف تبیین مفهومی و تحلیلی جایگاه هوش مصنوعی در فرایند یادگیری و نقش معلم در شرایط محدود زیرساختی مدارس ابتدایی ایران انجام شد. این مطالعه از نوع مروری توصیفی–تحلیلی است و با مرور و تحلیل ده منبع علمی معتبر منتشرشده در پایگاه های سیویلیکا، SID، نورمگز و منابع بین المللی بومی شده بین سال های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴، به بازشناسی ابعاد تحول در روش های تدریس پرداخت. یافته ها نشان داد که گذار از تدریس سنتی به هدایت یادگیری هوشمند، بیش از هر چیز به سطح آگاهی و بینش تربیتی معلم نسبت به هوش مصنوعی وابسته است. نتایج مطالعات مرورشده حاکی از وجود رابطه مثبت میان آگاهی فناورانه ی معلم و نوآوری در طراحی آموزشی بوده و درعین حال، چالش های بومی مانند کمبود تجهیزات، نبود آموزش ضمن خدمت و فقدان راهبرد بومی سازی AI در مدارس ابتدایی، مانع تحقق کامل این تحول است. بر این اساس، پژوهش حاضر نقش کلیدی معلم را در تلفیق فهم انسانی با داده های فناورانه برجسته می سازد و تاکید دارد که هوش مصنوعی نه جایگزین معلم بلکه تقویت کننده ی قضاوت تربیتی اوست. در پایان، پیشنهاد شده است که سیاست گذاری آموزشی کشور با طراحی دوره های آموزش معلمان و توسعه ی الگوهای هدایت یادگیری هوشمند بومی، مسیر توانمندسازی حرفه ای معلمان ابتدایی را هموار سازد.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، هوش مصنوعی ، هدایت یادگیری هوشمند ، تحول تدریس ، تربیت معلم