ارزیابی اثربخشی یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) در افزایش خلاقیت دانش آموزان ششم ابتدایی

این مطالعه به بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) بر خلاقیت دانش آموزان ششم ابتدایی می پردازد. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شد و به منظور پاسخ به این سوال اصلی که آیا استفاده از رویکرد PBL می تواند بهبود ابعاد مختلف خلاقیت دانش آموزان را در دوره ششم ابتدایی به همراه داشته باشد؟ طراحی پژوهش به صورت شبه آزمایشی با گروه کنترل و تجربه انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه ششم ابتدایی یک مدرسه دولتی در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. نمونه پژوهش شامل ۶۰ دانش آموز بود که به صورت تصادفی، به دو گروه مساوی—گروه تجربه و گروه کنترل—تقسیم شدند. ابزارها شامل پرسش نامه خلاقیت گافته شده بر اساس مدل هوارد و ابزارهای کنترلی جهت سنجش خلاقیت بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های t مستقل و تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته ها نشان داد که به طور کلی گروه تجربه در خلاقیت کلامی، تفکر اصیل، سازگاری و حل مسئله نسبت به گروه کنترل پیشرفت معنی داری دارد (p <.۰۵). همچنین تحلیل های کیفی از فعالیت های پروژه محور شرکت کنندگان نشان داد که حضور فعالانه، مشارکت گروهی، و بازنمایی های بصری-شفاهی، به بهبود تمایز ایده ها، افزایش ارتباطات بین رشته ای و در نتیجه افزایش خلاقیت منجر می شود. نتیجه گیری بیانگر آن است که PBL در سطح ابتدایی، به ویژه در قالب پروژه های کوتاه مدت و هم سو با اهداف آموزشی، می تواند به توسعه ابعاد مختلف خلاقیت دانش آموزان کمک کند و به معلمان توصیه می شود برای افزایش کارآمدی یادگیری، اجرای پروژه های مبتنی بر مسئله با محوریت مسئله های روزمره و متناسب با توان دانش آموزان را در نظر گیرند. کاربردهای آموزشی این پژوهش شامل طراحی واحدهای درسی مبتنی بر پروژه با مشارکت دانش آموزان، هماهنگی با خانواده ها و فراهم سازی فضاهای یادگیری مشارکتی است.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر پروژه ، خلاقیت ، آموزش ابتدایی ، شبه آزمایشی ، روش های تدریس فعال ، تفکر انتقادی