ارتباط میان نوآوری آموزشی و موفقیت تحصیلی

هدف این مقاله بررسی ارتباط میان نوآوری آموزشی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان است. با توجه به تحولات سریع در محیط های یادگیری و گسترش فناوری های نوین، نظام های آموزشی ناگزیر از بازنگری در رویکردهای تدریس و یادگیری هستند. نوآوری آموزشی مجموعه ای از تغییرات هدفمند در فرایندهای یاددهی–یادگیری است که می تواند شامل استفاده از فناوری، رویکردهای فعال یادگیری، روش های تدریس خلاقانه، برنامه ریزی درسی پویا و ارزشیابی های نوین باشد. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی–پیمایشی و تحلیل داده های به دست آمده از ۳۷۸ دانش آموز دوره متوسطه نشان داد که نوآوری آموزشی تاثیر معناداری بر ابعاد مختلف موفقیت تحصیلی شامل انگیزش، پیشرفت درسی، خودکارآمدی، یادگیری عمیق و مشارکت فعال دارد. نتایج حاکی از آن است که هرچه معلمان از روش های نوآورانه تری بهره بگیرند، سطح یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان افزایش می یابد. یافته ها پیامدهای مهمی برای بهبود کیفیت آموزشی، طراحی برنامه های درسی نوین و توانمندسازی معلمان دارد.

کلیدواژه ها:

نوآوری آموزشی ، موفقیت تحصیلی ، روش های نوین تدریس ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی