ادراک دانش آموزان و معلمان از کاربرد هوش مصنوعی در فرایند یاددهی، یادگیری

این مطالعه به بررسی ادراک دانش آموزان و معلمان از کاربرد هوش مصنوعی (AI) در فرایند یاددهی–یادگیری پرداخته است. هدف اصلی این پژوهش شناسایی تاثیرات و چالش های مرتبط با استفاده از هوش مصنوعی در کلاس های درس و میزان پذیرش آن توسط معلمان و دانش آموزان است. نتایج نشان می دهد که در حالی که بسیاری از دانش آموزان و معلمان از پتانسیل های مثبت این فناوری آگاه هستند، نگرانی هایی در مورد محدودیت ها و چالش های استفاده از هوش مصنوعی در آموزش نیز وجود دارد. پژوهش حاضر به ویژه بر تاثیرات شناختی و عاطفی کاربرد هوش مصنوعی در فرایند یادگیری تمرکز دارد و بررسی می کند که چگونه این فناوری می تواند بر افزایش انگیزه و تعامل دانش آموزان با مواد آموزشی تاثیر بگذارد. علاوه بر این، تحقیق به این نکته نیز پرداخته است که آیا معلمان به عنوان کاربران اصلی این فناوری درک صحیحی از قابلیت های آن دارند و تا چه حد قادر به استفاده بهینه از آن در تدریس خود هستند. بررسی ها نشان داد که عواملی چون نداشتن آموزش کافی، مقاومت نسبت به تغییرات، و نگرانی از کاهش نقش معلم از جمله مهم ترین موانع در پذیرش هوش مصنوعی در مدارس است. از سوی دیگر، بسیاری از معلمان و دانش آموزان معتقدند که هوش مصنوعی می تواند با شخصی سازی فرآیند یادگیری و ارزیابی، به بهبود کیفیت آموزش کمک کند. این پژوهش در نهایت به تاکید بر لزوم آموزش و آماده سازی جامعه ی آموزشی برای استفاده از این فناوری و همچنین ایجاد زیرساخت های مناسب در این زمینه می پردازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یاددهی-یادگیری ، معلمان ، دانش آموزان ، فناوری آموزشی