اخلاق حرفه ای در تدریس

اخلاق حرفه ای در تدریس به عنوان یکی از ارکان بنیادین کیفیت آموزش، نقشی تعیین کننده در شکل گیری روابط آموزشی سالم، تحقق عدالت آموزشی و ارتقای اثربخشی فرایند یاددهی–یادگیری دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی جایگاه اخلاق حرفه ای در تدریس و تحلیل پیامدهای پایبندی یا عدم پایبندی معلمان به اصول اخلاقی در محیط کلاس درس است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از روش های اسنادی و میدانی انجام شد و جامعه آماری آن شامل کلیه معلمان بود. نتایج پژوهش نشان داد که رعایت اخلاق حرفه ای تاثیر معناداری بر کیفیت تعاملات معلم و دانش آموز، افزایش انگیزش یادگیری و ایجاد احساس امنیت و عدالت در کلاس درس دارد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که یکی از چالش های اساسی نظام آموزشی، وجود شکاف میان آگاهی نظری معلمان از اصول اخلاق حرفه ای و عمل به این اصول در موقعیت های واقعی تدریس است. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت توجه جدی به اخلاق حرفه ای به عنوان بخشی از هویت حرفه ای معلمان و ادغام آن در برنامه های تربیت معلم و ارزیابی آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اخلاق حرفه ای ، تدریس ، هویت حرفه ای معلم ، تعامل معلم و دانش آموز ، عدالت آموزشی