اثرات محیط فیزیکی و عاطفی مدرسه بر یادگیری و رفتار دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر محیط فیزیکی و عاطفی مدرسه بر یادگیری و رفتار دانش آموزان است. محیط مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین بسترهای تربیتی، نقش اساسی در شکل گیری تجارب آموزشی، انگیزش تحصیلی و الگوهای رفتاری دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با تمرکز بر دو بعد محیط فیزیکی شامل شرایط کالبدی و امکانات آموزشی، و محیط عاطفی شامل روابط انسانی، احساس امنیت روانی و جو حاکم بر مدرسه انجام شده است. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان و معلمان مدارس تشکیل داده اند و داده ها با استفاده از ابزار پرسشنامه گردآوری شده است. تحلیل داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی صورت گرفته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که هر دو بعد محیط فیزیکی و عاطفی مدرسه تاثیر معناداری بر بهبود یادگیری و رفتار دانش آموزان دارند. همچنین یافته ها بیانگر آن است که محیط عاطفی مدرسه نقش پررنگ تری در کاهش رفتارهای ناسازگار و افزایش مشارکت تحصیلی ایفا می کند و می تواند اثرات محیط فیزیکی را تقویت یا تضعیف کند. در مجموع، نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه هم زمان و یکپارچه به کیفیت فضاهای فیزیکی و ارتقای روابط عاطفی در مدارس تاکید دارد و می تواند مبنایی برای تصمیم گیری های آموزشی و سیاست گذاری های تربیتی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

محیط فیزیکی مدرسه ، محیط عاطفی مدرسه ، یادگیری دانش آموزان ، رفتار دانش آموزان ، جو مدرسه