سکوت آموزشی در کلاس درس و نقش آن در بهبود تمرکز شناختی دانش آموزان دوره ابتدایی

محیط یادگیری نقش تعیین کننده ای در کیفیت پردازش شناختی دانش آموزان دارد. یکی از عوامل کمتر مورد توجه در کلاس های درس دوره ابتدایی، «سکوت آموزشی» به عنوان یک راهبرد آگاهانه و هدفمند در فرآیند تدریس است. سکوت آموزشی نه به معنای حذف تعامل، بلکه به منزله ایجاد وقفه های کنترل شده برای پردازش ذهنی، تمرکز شناختی و سازمان دهی اطلاعات تلقی می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سکوت آموزشی در بهبود تمرکز شناختی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که استفاده هدفمند از سکوت می تواند موجب افزایش توجه پایدار، کاهش بار شناختی، بهبود حافظه فعال و ارتقای کیفیت یادگیری شود. نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در الگوهای رایج تدریس پرسر وصدا و تاکید بر سکوت به عنوان یک ابزار تربیتی موثر تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سکوت آموزشی ، تمرکز شناختی ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری ، محیط کلاس درس