بازطراحی نظام ارزشیابی در راستای یادگیری خلاق محور

هدف اصلی این مقاله، بررسی ضرورت بازطراحی نظام ارزشیابی آموزشی در جهت حمایت و توسعه یادگیری خلاق محور است. در عصر دانش و نوآوری، نظام های سنتی ارزشیابی که عمدتا بر سنجش حافظه و دانش ایستا تاکید دارند، نمی توانند به طور موثری خلاقیت، تفکر نقاد، حل مسئله و توانایی ترکیب ایده های نو را که از شاخص های کلیدی یادگیری خلاق هستند، اندازه گیری کنند. این مقاله با روش تحقیق کیفی و رویکرد تحلیلی-مروری، به مطالعه ادبیات پژوهش در حوزه ارزشیابی آموزشی و یادگیری خلاق می پردازد و الگوهای نوین ارزشیابی مانند ارزشیابی تکوینی، ارزشیابی مبتنی بر عملکرد، پرتفولیو، خودارزشیابی و همتاارزشیابی را به عنوان راه حل های ممکن معرفی می کند. یافته ها نشان می دهد که یک نظام ارزشیابی بازطراحی شده باید چندبعدی، مستمر، فرایندمحور و مشارکتی باشد و بر رشد مهارت های فراشناختی و خلاقانه فراگیران تمرکز کند. همچنین، این نظام باید انعطاف پذیر بوده و زمینه را برای تجربه گری، ریسک پذیری هوشمندانه و یادگیری از خطا فراهم آورد. در بحث و نتیجه گیری تاکید می شود که تغییر در ارزشیابی، مستلزم تحول در نگرش معلمان، طراحی برنامه درسی، توسعه حرفه ای مربیان و حتی تغییر در فرهنگ آموزشی جامعه است. اجرای موفق چنین نظامی می تواند منجر به پرورش نسلی خلاق، نوآور و توانمند برای مواجهه با چالش های پیچیده قرن حاضر شود.

کلیدواژه ها:

بازطراحی نظام ارزشیابی ، یادگیری خلاق محور ، ارزشیابی تکوینی ، ارزشیابی مبتنی بر عملکرد ، پرتفولیو ، تفکر خلاق