تحول روش های تدریس سنتی به روش های نوین با کمک هوش مصنوعی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 61

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFEDUE02_446

تاریخ نمایه سازی: 24 خرداد 1405

چکیده مقاله:

تحول دیجیتال و ظهور فناوری های پیشرفته، عرصه آموزش را با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای روبرو ساخته است. یکی از عمیق ترین این تحولات، گذار از روش های تدریس سنتی، که غالبا بر محوریت معلم، انتقال یک سویه اطلاعات و رویکرد یک سان ساز برای همه یادگیرندگان استوار است، به سوی پارادایم نوین آموزشی است که شخصی سازی، تعامل و توسعه مهارت های عالی تفکر را سرلوحه کار قرار می دهد. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان یک توانمندساز قوی، نقش محوری در تسهیل و شتاب بخشی به این گذار ایفا می کند. این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول روش های تدریس سنتی به روش های نوین می پردازد. در محیط سنتی، محدودیت هایی مانند ناتوانی در پاسخگویی به تفاوت های فردی، ارزیابی محدود و بازخورد دیرهنگام، و حجم بالای وظایف تکراری برای معلمان همواره وجود داشته است. هوش مصنوعی با ارائه راه حل های هوشمند، به رفع این چالش ها کمک شایانی می کند. از طریق سیستم های آموزش تطبیقی و پلتفرم های هوشمند، هوش مصنوعی قادر است با تحلیل داده های یادگیری هر دانش آموز، مسیرها و محتوای آموزشی کاملا شخصی سازی شده، تمرینات مناسب و چالش های بهینه را در زمان واقعی ارائه دهد. این امر یادگیری را برای هر فرد منحصربه فرد و کارآمد می سازد. همچنین، هوش مصنوعی با خودکارسازی وظایف اداری و ارزشیابی (مانند تصحیح اوراق ساده و تولید سوالات)، زمان ارزشمند معلمان را آزاد می کند تا بر جنبه های پیچیده تر آموزش مانند مربی گری، راهنمایی، تسهیل بحث های عمیق و پرورش خلاقیت متمرکز شوند. افزون بر این، ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی مانند چت بات های آموزشی، شبیه سازها و محیط های واقعیت مجازی یا افزوده، امکان ایجاد تعاملی غنی، تجربیات یادگیری immersive و تمرین مهارت ها در موقعیت های امن و شبیه سازی شده را فراهم می آورند. با این حال، این تحول بدون چالش نیست. مسائلی مانند نابرابری در دسترسی به فناوری، نگرانی های اخلاقی و حریم خصوصی در مورد داده های دانش آموزان، نیازمند سرمایه گذاری اولیه و همچنین ضرورت تربیت حرفه ای معلمان برای همکاری موثر با این فناوری ها، از جمله موانع پیش رو هستند. این مقاله نتیجه می گیرد که هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزینی برای معلم، بلکه به عنوان یک دستیار و تقویت کننده قدرتمند، پتانسیل تبدیل آموزش به فرآیندی انعطاف پذیر، فراگیر و متمرکز بر نیاز هر یادگیرنده را دارد. آینده آموزش در تلفیق خرد انسانی معلمان با قابلیت های تحلیلی و اجرایی هوش مصنوعی رقم خواهد خورد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، تحول روش های تدریس ، آموزش شخصی سازی شده ، سیستم های آموزش تطبیقی ، خودکارسازی در آموزش ، چت بات های آموزشی ، واقعیت مجازی در آموزش ، چالش های هوش مصنوعی ، نقش معلم در عصر هوش مصنوعی

نویسندگان

زبیده نیک خلق

کارشناسی مطالعات اجتماعی

بی بی طاهره نیازی

کارشناسی الهیات و معارف

ماریا ارجمند

کارشناسی آموزش زبان انگلیسی

آی جمال نجفی

کارشناسی علوم تجربی