رابطه بین سبک های تربیتی معلمان و خودپنداره تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سبک های تربیتی معلمان و خودپنداره تحصیلی دانش آموزان است. خودپنداره تحصیلی یکی از عوامل کلیدی در شکل گیری انگیزش، تلاش تحصیلی و موفقیت های دانش آموزان محسوب می شود و کیفیت سبک های تربیتی معلم نقش موثری در تقویت یا تضعیف آن دارد. این مطالعه با استفاده از روش توصیفی-همبستگی و نمونه ای از دانش آموزان دوره متوسطه، به جمع آوری داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد سبک های تربیتی معلم و مقیاس خودپنداره تحصیلی پرداخت. یافته ها نشان داد که سبک های تربیتی مستبدانه، مقتدرانه و سهل گیرانه به شکل متفاوت بر ابعاد خودپنداره تحصیلی تاثیر دارند. به ویژه سبک مقتدرانه، با حمایت، توجه به نیازهای فردی دانش آموز و تشویق به استقلال، بیشترین اثر مثبت را بر احساس شایستگی و اعتماد به نفس تحصیلی دانش آموزان داشت. سبک مستبدانه با محدودیت ها و کنترل شدید، اثر منفی قابل توجهی بر خودپنداره تحصیلی ایجاد کرد و سبک سهل گیرانه نیز با کمبود هدایت و نظارت، اثرات مختلطی بر خودپنداره نشان داد. یافته ها تاکید می کند که معلمان نقش محوری در شکل دهی به خودپنداره تحصیلی دانش آموزان دارند و توجه به توسعه سبک های تربیتی حمایت گرانه و متعادل می تواند انگیزه، اعتماد به نفس و موفقیت تحصیلی آنان را تقویت کند. پژوهش حاضر علاوه بر ارائه شواهد علمی، پیامدهای کاربردی و توصیه هایی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران و معلمان در جهت ارتقای کیفیت تعاملات تربیتی در کلاس ارائه می دهد.