تاثیر هوش مصنوعی بر سبک های یادگیری دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 18

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFEDUE02_416

تاریخ نمایه سازی: 24 خرداد 1405

چکیده مقاله:

در سال های اخیر، ورود فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی به حوزه آموزش، نه تنها روش های سنتی تدریس را متحول ساخته، بلکه ماهیت یادگیری و سبک های یادگیری دانش آموزان را نیز دگرگون کرده است. پیشرفت الگوریتم های یادگیری ماشین، سامانه های آموزشی تطبیقی، بسترهای تحلیل داده و سیستم های بازخورددهی لحظه ای، این امکان را فراهم ساخته اند که فرایند یادگیری برای هر دانش آموز براساس توانایی، سرعت، علایق، نوع فرآیند ادراک و سبک شناختی او تنظیم شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر سبک های یادگیری دانش آموزان انجام گرفته و تلاش دارد نشان دهد که چگونه به کارگیری فناوری های هوشمند می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش انگیزش تحصیلی و توسعه توانایی های شناختی و خودتنظیمی در میان دانش آموزان منجر شود. نتایج بررسی ها نشان می دهد که هوش مصنوعی توانسته علاوه بر تقویت و پوشش دهی سبک های سنتی یادگیری نظیر سبک های دیداری، شنیداری و جنبشی، زمینه ظهور سبک های جدید یادگیری همچون یادگیری داده محور، یادگیری مبتنی بر تحلیل خطا، یادگیری خودتنظیمی هوش یار و یادگیری پیش بینی محور را فراهم سازد. با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی، دانش آموزان می توانند محتوای آموزشی را در قالب های متنوع و متناسب با سبک ترجیحی خود دریافت کرده و از بازخوردهای دقیق، مرحله ای و لحظه ای بهره مند شوند. این ویژگی موجب شده فرایند یادگیری از قالب آموزشی یک سویه و خطی خارج شده و به فرآیندی پویا، انعطاف پذیر، متغیر و مبتنی بر تعامل مستمر تبدیل گردد. از سوی دیگر، بررسی ها نشان می دهد که استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی موجب افزایش مشارکت آموزشی، کاهش اضطراب عملکردی، تقویت حس خودکارآمدی تحصیلی و ارتقای مسئولیت پذیری در یادگیری شده است. به ویژه در دانش آموزانی که دارای تفاوت های شناختی و سبک های یادگیری غیرمتعارف بوده اند، ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی توانسته اند به مثابه یک حامی آموزشی عمل کرده و فرایند یادگیری هدفمند، دقیق و تدریجی را برای آنان امکان پذیر کنند. با این حال، یافته ها نشان می دهد این فرآیند بدون چالش نبوده است. از مهم ترین چالش ها می توان به وابستگی بیش ازحد به فناوری، کاهش تعامل انسانی مستقیم، موضوعات اخلاقی مربوط به داده های دانش آموزی، تبعیض تکنولوژیکی و نبود شرایط آموزشی یکسان در محیط های مختلف آموزشی اشاره کرد. بر این اساس، بهره گیری از هوش مصنوعی در آموزش، نیازمند برنامه ریزی بلندمدت، سیاست گذاری تربیتی هوشمندانه، فرهنگ سازی و آموزش صحیح معلمان است تا آثار مثبت آن افزایش یافته و تبعات احتمالی کاهش یابد.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

راضیه باستان

کارشناسی آموزش ابتدایی