بررسی نقش تربیت عاطفی در رشد خلاقیت و همدلی دانش آموزان

تربیت عاطفی یکی از ارکان بنیادین تعلیم وتربیت نوین است که نقش تعیین کننده ای در رشد متوازن هیجانی، اجتماعی و شناختی دانش آموزان دارد. امروزه پژوهشگران تعلیم وتربیت بر این باورند که پرورش عواطف و احساسات در کنار آموزش های شناختی می تواند بستری مناسب برای بروز خلاقیت، همدلی و رفتارهای اجتماعی سازنده فراهم سازد. تربیت عاطفی با ایجاد خودآگاهی هیجانی، درک احساسات دیگران، تنظیم هیجانات و تقویت ارتباطات انسانی، دانش آموز را به فردی مسئول، خلاق و همدل تبدیل می کند. در واقع، عواطف به عنوان نیروی محرکه تفکر خلاق عمل کرده و توانایی دانش آموز در تولید ایده های نو، حل مسئله و درک دیدگاه های متفاوت را افزایش می دهند. هدف این پژوهش، بررسی نقش تربیت عاطفی در رشد خلاقیت و همدلی دانش آموزان است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر بررسی اسناد و مطالعات نظری است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدارس و معلمان در صورتی که محیطی عاطفی، امن و حمایتگر فراهم کنند، می توانند زمینه رشد خلاقیت و همدلی را در فراگیران تقویت نمایند. نتایج تاکید می کند که آموزش عاطفی باید بخشی جدایی ناپذیر از برنامه های درسی مدارس باشد و پرورش هیجان های مثبت، خودتنظیمی هیجانی و مهارت های ارتباطی در کنار آموزش های شناختی به طور هم زمان دنبال شود.

کلیدواژه ها:

تربیت عاطفی ، خلاقیت ، همدلی ، دانش آموزان ، رشد هیجانی