نقش هوش معنوی و خودتنظیمی یادگیری در پیش بینی اضطراب امتحان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش معنوی و خودتنظیمی یادگیری در پیش بینی اضطراب امتحان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آنها نمونه ای به حجم ۳۸۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه هوش معنوی کینگ، پرسشنامه خودتنظیمی یادگیری بوفارد، پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون و معدل نیمسال اول دانش آموزان به عنوان شاخص عملکرد تحصیلی استفاده گردید. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش همزمان انجام شد. یافته ها نشان داد که بین هوش معنوی و خودتنظیمی یادگیری با اضطراب امتحان رابطه منفی و معنادار و با عملکرد تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که هوش معنوی و خودتنظیمی یادگیری قادر به پیش بینی اضطراب امتحان و عملکرد تحصیلی هستند. بر اساس یافته ها، تقویت هوش معنوی و مهارت های خودتنظیمی در دانش آموزان می تواند به کاهش اضطراب امتحان و بهبود عملکرد تحصیلی آنان منجر شود. بنابراین توجه به این متغیرها در برنامه های آموزشی و مداخلات مدرسه محور ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، خودتنظیمی یادگیری ، اضطراب امتحان ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان