(نقش روابط استاد–دانشجو در اختلالات روانی ناشی از آموزش آنلاین: نقش میانجی اعتیاد به تلفن همراه و نقش تعدیل گر محل سکونت)

گسترش آموزش آنلاین در دوران پس از همه گیری، توجه پژوهشگران را به عوامل اجتماعی و روان شناختی موثر بر سلامت روان دانشجویان جلب کرده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر رابطه استاد–دانشجو در اختلالات روانی دانش آموزان و نقش میانجی اعتیاد به تلفن همراه و نقش تعدیل گر محل سکونت (شهری/روستایی) انجام شد. مطالعه به صورت مقطعی و با نمونه ای شامل۲۰۰ دانشجو در شهرستان ورامین انجام گرفت. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه روابط استاد-دانشجو، شاخص اعتیاد به تلفن همراه (MPAI )و مقیاس افسردگی و اضطراب DASS-۲۱بود. تحلیل مسیر، همبستگی پیرسون و آزمون ANCOVA با کنترل مقطع تحصیلی به کار رفت. یافته ها نشان داد رابطه استاد-دانشجو ادراک شده به طور منفی با اعتیاد به تلفن همراه و شدت علائم اضطراب و افسردگی مرتبط است. اعتیاد به تلفن همراه نقش میانجی معناداری در رابطه بین استاد-دانشجو و سلامت روان داشت. الگو در مقاطع تحصیلی مختلف نیز تفاوت هایی نشان داد؛ به ویژه در میان دانشجویان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد نتایج حاکی از اهمیت توسعه روابط حمایتی استاد–دانشجو و مداخلات کاهش دهنده اعتیاد به تلفن همراه، در راستای ارتقای سلامت روان در محیط های آموزش آنلاین است.

کلیدواژه ها:

روابط بین استاد–دانشجو ، اختلالات روانی ، اعتیاد به تلفن همراه