نقش میانجیگری ذهن آگاهی و شفقت به خود در رابطه بین سبکهای دلبستگی ناایمن و نشانگان فرسودگی شغلی در مشاوران مدارس

مشاوران مدارس به دلیل ماهیت چالش برانگیز و هیجانی حرفه خود در معرض خطر بالای فرسودگی شغلی هستند. این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجیگری ذهن آگاهی و شفقت به خود در رابطه بین سبکهای دلبستگی ناایمن و نشانگان فرسودگی شغلی انجام شد. مطالعه حاضر از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه مشاوران مدارس شهر اصفهان در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۳۲۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های فرسودگی شغلی مسلچ سبکهای دلبستگی بزرگسالان کولینز و رید، پرسشنامه پنج وجهی ذهن آگاهی و مقیاس شفقت به خود نف پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی مطابق با رویکرد بارون و کنی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین دلبستگی ناایمن با فرسودگی شغلی رابطه مثبت و بین ذهن آگاهی و شفقت به خود با فرسودگی شغلی رابطه منفی معنادار وجود دارد (۰۱/p). نتایج تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی حاکی از آن بود که با ورود متغیرهای ذهن آگاهی و شفقت به خود به مدل شدت رابطه مستقیم دلبستگی ناایمن با فرسودگی شغلی کاهش معناداری یافت. بر این اساس ذهن آگاهی و شفقت به خود در رابطه بین دلبستگی ناایمن و فرسودگی شغلی نقش میانجی جزئی ایفا می کنند. در نتیجه دلبستگی ناایمن هم به طور مستقیم و هم به طور غیر مستقیم و از طریق تضعیف ذهن آگاهی و شفقت به خود منجر به افزایش فرسودگی شغلی می شود. این یافته ها بر اهمیت طراحی و اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر تقویت ذهن آگاهی و شفقت به خود به عنوان مداخلات موثر برای کاهش فرسودگی شغلی در مشاوران به ویژه آنان که سبک دلبستگی ناایمن دارند، تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، دلبستگی ناایمن ، ذهن آگاهی ، شفقت به خود ، مشاوران مدارس