مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر واقعیت مجازی با درمان شناختی- رفتاری متمرکز بر تروما در کاهش علائم اختلال استرس پس از سانحه ناشی از حوادث ترافیکی یک مطالعه نیمه آزمایشی در شهر اصفهان

اختلال استرس پس از سانحه ناشی از حوادث ترافیکی چالش عمده ای برای سلامت عمومی است و نیاز به توسعه درمان های موثر و مقبول دارد. این مطالعه نیمه آزمایشی با هدف مقایسه مستقیم اثربخشی درمان مبتنی بر واقعیت مجازی با درمان شناختی رفتاری متمرکز بر تروما بر روی بازماندگان این حوادث در شهر اصفهان طراحی شد. ۷۵ شرکت کننده به صورت تصادفی در سه گروه درمان واقعیت مجازی، درمان شناختی رفتاری و کنترل انتظار قرار گرفتند. مداخلات طی ۱۲ جلسه انفرادی اجرا و علائم شرکت کنندگان با استفاده از مقیاس تاثیر رویداد و پرسشنامه افسردگی بک در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دو ماهه ارزیابی شد. نتایج تحلیل واریانس مختلط نشان داد که هر دو مداخله در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری منجر به کاهش چشمگیر و پایداری در علائم کلی اختلال استرس پس از سانحه، خرده مقیاس های آن دغدغه های مزاحم، اجتناب و برانگیختگی و همچنین علائم افسردگی همزمان شدند (p<۰.۰۰۱). با این حال بین میزان اثربخشی دو روش درمانی تفاوت آماری معناداری مشاهده نشد. یافته ها حاکی از آن است که درمان واقعیت مجازی می تواند به عنوان یک مداخله جایگزین یا مکمل با کارایی معادل درمان استاندارد شناختی- رفتاری برای جمعیت مورد مطالعه در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

اختلال استرس پس از سانحه ، حادثه ترافیکی ، درمان واقعیت مجازی ، درمان شناختی- رفتاری ، اصفهان